Franse beleefdheid: hoezo stug en oppervlakkig? Ik merk er niks van!

Franse beleefdheid ten top

Franse beleefdheid ten top (7-4-2015) Blog 4

Ja, die Fransen….. zo stug, je komt niet gauw binnen bij ze, het contact blijft oppervlakkig, dat werd mij allemaal ingefluisterd. Laat ik dat nou heel anders beleven, ligt dat aan mij? Of heb ik gewoon net geluk om de juiste Fransen te treffen? Vertel het me maar. De eerste ervaring was tijdens het zoeken naar een straatje, dat niet in mijn TomTom stond. Ik was nl. op weg naar mijn eerste Franse les, die door vrijwilligers gegeven werd, dat is op zich al heel positief.

Franse les...
Franse les…

Ik vroeg de weg aan een dame en kreeg een heel lang verhaal terug, ik ken de woorden Rechts, Links, Rechtdoor, Rotonde.. maar ja, daar liet ze het natuurlijk niet bij, er kwam een heel mooi verhaal omheen, waardoor ik de Rechts en Links niet eens meer herkende. Ze zag het aan mijn gezicht en zei, ik rij wel met je mee en voor dat ik het wist stapte ze naast mij in mijn auto en wees me de weg.. nou, zeg nou zelf, ooit zoiets meegemaakt?

En dan het bonjouren, niet alleen op straat, maar ook in kleine winkels zegt men tegen elkaar Bonjour en bij het vertrekken van een winkel Au revoir, gewoon tegen iedereen in de winkel, of je elkaar kent of niet, ik vind dat zo leuk.

Wel heb ik gemerkt dat de beleefdheid van de Fransen soms erg ver gaat, zo durven er veel geen “nee” te zeggen, waardoor je soms voor niks zit te wachten.
Zo hadden we een klusjesman gevraagd te komen, een tuinman zou komen helpen, ze zouden er betaald voor krijgen. Blijkbaar kwam het niet uit, maar afbellen/afzeggen, nee hoor dat doe je niet, tja, wat moet je daar nou mee.

Het zijn natuurlijk op bepaalde vlakken andere mensen dan wij.. hebben andere gewoontes, soms ben ik echt verbaasd om dingen, maar moet daar eigenlijk vooral om lachen en respecteer hen en pas me aan.

Zo schijnt het “brutaal” te zijn om bij je buren aan te bellen en je voor te stellen, dus heb ik dat ook maar niet gedaan, best onhandig. En als je iemand voor het eerst ziet krijg je wel een hand, maar zeggen ze meestal hun naam niet…

Jezelf voorstellen, brutaal?
Jezelf voorstellen, brutaal?

Maar kussen, dat doen ze dan wel! Een vriendin van mij is hier lerares op een middelbare school en die “moet” gewoon elke dag elke leraar die ze die dag tegenkomt weer 2 kussen geven, ook al zie je elkaar dagelijks.. blij is ze daar niet mee haha.

Inmiddels heb ik al meerdere Franse keukens van binnen gezien, lekker gegeten bij de Fransen, het niet snel binnenkomen bij de Fransen valt dus ook erg mee….

Oh die Frans toetjes...
Franse toetjes…
Oh die Franse keuken...
Oh die Franse keuken…

Al met al hou ik van de Franse beleefdheid en hou ik ook van de Nederlandse directheid.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *