Marissa vertrekt.

In de keuken bij de Fransen

Zó gaat het eraan toe in de keuken bij de Fransen

Gaat dus niet over de Franse keuken, maar ècht in de keuken bij de Fransen.

2004283640

Franse keuken…

Ik werd laatst getipt dat er ergens gratis afvalhout af te halen was, gezien er een beetje crisis is in mijn portemonnee en mijn hout bijna op was… kwam dit als geroepen.

images (2)

Mina met thee

Ik naar het opgegeven adres, waar een aardige Fransman samen met mij mijn auto volpropte met hout. Nadat er niks meer bij kon werd ik uitgenodigd voor een bakje koffie. Ik hoor jullie denken, ze heeft sjans! Nou.. misschien ook wel, maar hier is het eigenlijk vanzelfsprekend dat je iemand wat drinken aanbiedt. Dat heb ik dus zelf ook een aantal keren gedaan bij klussers, zonder dat er iets achter wordt gezocht. De Fransen zijn erg beleefd en dat vind ik juist het mooie aan Fransen.

Maar goed, terug naar die ene Fransman, want wat gebeurt er 2 familieleden en een vriend komen langs, zit ik ineens met 4 Fransmannen aan tafel. Het was 11 uur in de ochtend en er kwam gewoon  whisky op tafel. Om 11 uur in de ochtend!!! En niet 1 of 2 glazen… maar 3 glazen per persoon, dat ging net zo snel als mijn ene kopje thee. Dat alleen al is toch een komisch tafereel.. Mina met haar kopje thee erbij. En wat heb ik gelachen, ze probeerden echt langzaam te praten en me dingen uit te leggen, soms begreep ik het en als ik het niet begreep lachte ik gewoon op het juiste moment mee, hilarisch.

images (1)

Whisky om 11 uur

Eén van deze mannen wilde mij wel helpen met het inschrijven als zelfstandige. Dit had ik dan wel al via internet gedaan met mijn Franse buurvrouw, maar natuurlijk ontbrak er nog wat, een Numéro Securité. Hij had daar wel verstand van. Volgende dag stond ik bij “die man” op de stoep en ik werd ook weer eerst voor een bakje koffie uitgenodigd. Deze man, ik denk rond de 40, woonde nog bij zijn moeder en moeders kwam er meteen bij zitten en vroeg wat voor een papieren ik allemaal had en ze keek alles na en legde alles uit… wauw, echt super lief. Nadat de paperassen van tafel waren kreeg ik een hele uitleg over haar werk en wat was dat toch weer geweldig, wat een enthousiasme. De vrouw was al met pensioen maar maakte eten voor o.a. bruiloften. Van soep tot gebak, van salade tot ijs, ze maakte alles zelf en ik kreeg alle uitleg en als ik een woord niet kende, dan kwam er een pot uit de keuken om te laten zien wat ze bedoelde. Wat een passie had zij voor haar werk…zo mooi.

CAM01165

Emigratie….wat een papierwinkel!

Ik word soms gek van alle papieren en word echt van het kastje naar de muur gestuurd, voor 1 nummer bij 3 adressen geweest, maar door dit alles kom ik wel o.a. deze super enthousiast Franse dame tegen, waar ik helemaal blij van word. Het brengt me op plekken waar ik anders niet gauw terecht zou komen.. I love it.

Volgende week heb ik weer een afspraak bij mijn Franse vriendin van 73, waar dan altijd de jonge buurvrouw bij komt zitten. Gezellig zitten we dan te keuvelen … ook zij doen dan weer hun best om langzaam te praten, maar heel af en toe hebben ze even een “onderhunnetje” en echt.. als je dat dan hoort of ziet.. ik ben er ECHT getuige van geweest,

Franse dames halen geen adem als ze praten!

Echt niet normaal zo snel als dat kan gaan…

Ik kan alleen maar zeggen, ik hou van de Fransen.. ze zijn beleefd, ze helpen me, ze nemen de tijd voor me, ze nodigen me uit om te eten.. ik maak van alles mee en voel me dankbaar en gezegend met deze acceptatie als buitenlander.

 

Dorpsetentje met alleen maar Fransen

Uitgenodigd voor het dorpsetentje met alleen maar Fransen

En dan zegt de eigenaar van mijn huurhuisje: “De burgemeester vraagt naar je”…ow.

Tja, in een dorpje met 150 bewoners kent de burgemeester iedereen, zelf is hij ook nog boer en heeft zijn burgemeesterschap ernaast.. ook weer zoiets komisch.

Burelles_(Aisne)_mairie (1)

De “Mairie”

Alles waar ik op af moet en in het Frans iets moet regelen, vind ik eigenlijk super spannend.

Inmiddels kan ik wel wat Franse zinnen maken, maar zodra ze terug praten raak ik een soort van in paniek.. en denk WAT?? Ik kan er echt totaal niks van maken, herken niet 1 woordje.. nou wordt hier een hele zin uitgesproken als 1 lang woord, gewoon alles aan elkaar plakken en het die Nederlandse lekker moeilijk maken.

Ok.. mijn hulptroepen inschakelen. En zo ging ik met een aardige Vlaming naar de mairie (gemeentehuis). Super vriendelijke secretaresse, ik  kon mezelf duidelijk maken en kreeg vervolgens de antwoorden via “mijn” Belg terug. Ging prima, helaas was alleen de burgemeester ziek en heb ik hem nog steeds niet ontmoet.

Na mijn gegevens te hebben opgeschreven vroeg ik om een bewijs van inschrijving.. daar komt ie.. ik kreeg een bloknootje, echt zo’n klein vierkant blaadje van een blok, ze deed er een gemeentestempel op en schreef er een datum bij ..  die Fransen, het is toch weer komisch, mijn inschrijving. Ze hebben hier dus geen bevolkingsregister.

“Maar mevrouw de secretaresse, hoe kan ik dan laten zien dat ik hier woon?”Ben weer wat wijzer, de factuur van de je elektrarekening is je bewijs van inschrijving!!

Ik vraag of er wel eens wat georganiseerd word in het dorp, zodat ik wat mensen kan leren kennen. “Ja, morgenavond, een dorpsetentje”… is dit toeval? Ik me natuurlijk opgegeven en de volgende dag ging ik daar met knikkende knietjes naar toe. Netjes om 19u, tijdstip dat het etentje begon, maar ik bleek de eerste.. Fransen en op tijd kan niet in 1 zin, weet ik nu. “Oh ben jij die Hollandse, die nieuwe?” ehm ja, bloos bloos, veel wisten dus dat er een nieuwe in het dorp was, de enige Hollander in het dorp. Er kwamen iets van 50 mensen en 3 mensen, waarvan 2 dames van rond mijn leeftijd spraken al gauw Engels tegen me, na.. Fransen niet Engels kunnen? weer een vooroordeel onderuit geschopt, tjakka, hoe leuk.

En die kwamen ook meteen naast me zitten, want die vonden het super leuk om weer Engels te praten en ow wat was ik opgelucht. 2 leuke nieuwe contacten met dames die ik vaker ga zien, voel me gezegend en geholpen… dankbaar.

Heerlijke "Choucroute"

Heerlijke “Choucroute”

En dan tegen 21u krijg je zo’n bord zuurkool net wanneer je over je trek heen bent..handig om te weten voor de volgende keer…knor knor.

Helaas was de burgemeester nog steeds ziek…

Franse beleefdheid ten top

Franse beleefdheid: hoezo stug en oppervlakkig? Ik merk er niks van!

Franse beleefdheid ten top (7-4-2015) Blog 4

Ja, die Fransen….. zo stug, je komt niet gauw binnen bij ze, het contact blijft oppervlakkig, dat werd mij allemaal ingefluisterd. Laat ik dat nou heel anders beleven, ligt dat aan mij? Of heb ik gewoon net geluk om de juiste Fransen te treffen? Vertel het me maar. De eerste ervaring was tijdens het zoeken naar een straatje, dat niet in mijn TomTom stond. Ik was nl. op weg naar mijn eerste Franse les, die door vrijwilligers gegeven werd, dat is op zich al heel positief.

Franse les...

Franse les…

Ik vroeg de weg aan een dame en kreeg een heel lang verhaal terug, ik ken de woorden Rechts, Links, Rechtdoor, Rotonde.. maar ja, daar liet ze het natuurlijk niet bij, er kwam een heel mooi verhaal omheen, waardoor ik de Rechts en Links niet eens meer herkende. Ze zag het aan mijn gezicht en zei, ik rij wel met je mee en voor dat ik het wist stapte ze naast mij in mijn auto en wees me de weg.. nou, zeg nou zelf, ooit zoiets meegemaakt?

En dan het bonjouren, niet alleen op straat, maar ook in kleine winkels zegt men tegen elkaar Bonjour en bij het vertrekken van een winkel Au revoir, gewoon tegen iedereen in de winkel, of je elkaar kent of niet, ik vind dat zo leuk.

Wel heb ik gemerkt dat de beleefdheid van de Fransen soms erg ver gaat, zo durven er veel geen “nee” te zeggen, waardoor je soms voor niks zit te wachten.
Zo hadden we een klusjesman gevraagd te komen, een tuinman zou komen helpen, ze zouden er betaald voor krijgen. Blijkbaar kwam het niet uit, maar afbellen/afzeggen, nee hoor dat doe je niet, tja, wat moet je daar nou mee.

Het zijn natuurlijk op bepaalde vlakken andere mensen dan wij.. hebben andere gewoontes, soms ben ik echt verbaasd om dingen, maar moet daar eigenlijk vooral om lachen en respecteer hen en pas me aan.

Zo schijnt het “brutaal” te zijn om bij je buren aan te bellen en je voor te stellen, dus heb ik dat ook maar niet gedaan, best onhandig. En als je iemand voor het eerst ziet krijg je wel een hand, maar zeggen ze meestal hun naam niet…

Jezelf voorstellen, brutaal?

Jezelf voorstellen, brutaal?

Maar kussen, dat doen ze dan wel! Een vriendin van mij is hier lerares op een middelbare school en die “moet” gewoon elke dag elke leraar die ze die dag tegenkomt weer 2 kussen geven, ook al zie je elkaar dagelijks.. blij is ze daar niet mee haha.

Inmiddels heb ik al meerdere Franse keukens van binnen gezien, lekker gegeten bij de Fransen, het niet snel binnenkomen bij de Fransen valt dus ook erg mee….

Oh die Frans toetjes...

Franse toetjes…

Oh die Franse keuken...

Oh die Franse keuken…

Al met al hou ik van de Franse beleefdheid en hou ik ook van de Nederlandse directheid.

Back to nature op z’n Frans

Back to nature, want het is regelmatig 'behelpen' hier

Back to nature op z’n Frans (30-3-15) Blog 3

Dankzij mijn ongeduldige aard, zat ik veel te vroeg in een huisje in Frankrijk zonder stroom en zonder elektra. Toch kon ik niet wachten met het beginnen van het opknappen en aankleden van mijn huurhuisje. Met alle gevolgen van dien…

30 jaar niet bewoond en onaf.....

30 jaar niet bewoond en onaf…..

Ik bleek de eerste huurster te zijn van dit huis, het was nog nooit bewoond (huis “al” 30 jaar oud). Achteraf heel leuk om te vertellen, maar op het moment zelf was het vaak toch wel erg spannend en erg onhandig.
Om een beeld te geven hoe de eerste nacht ging… ik moet ’s nachts altijd even plassen, zo ook in dit donkere huisje met zijn gekraak. Ik liep dan met mijn zaklampje naar beneden, soms even stilstaand om te luisteren wat ik nu weer hoorde, zonder gordijnen stond ik dus in de ‘t zicht en dat terwijl ik amper geslapen had dankzij al die kleine onbekende geluidjes. Na een plasje gedaan te hebben, moest ik met een emmer water doorspoelen… dat is toch best back to nature. Ik vond het ook best eng en was blij dat na 2 dagen de elektramannetjes zouden komen.

Ik herhaal, zouden komen.. het werd niet maandag, het werd donderdag, zonder notie grrr.  Da’s Frans, hoort erbij, ok.
De huurbaas kwam wel na 2 dagen om het water aan te sluiten, oh zoooo fijn, stromend water.

Naar de publieke wasplaats.....

Naar de publieke wasplaats…..

De elektramannetjes kwamen dus 3 dagen later en waren wel even zoet, er werd geklommen in de elektrapaal (hier gaat de elektra niet ondergronds), gezweet en overlegd en uiteindelijk gelukt. Yes of eh OUI, nee dat klinkt.

Ik heb strooooom!

De mannetjes kregen een bakje koffie, dat ik nu kon zetten en ze moesten vooral hun enige 2 woordjes Engels een aantal keer laten horen. ON / OFF hihi.. zo ging dat met de “hihi” erbij, erg komisch. En zo ervaar ik de Fransen ook, vriendelijk, beleefd en soms grappig. Deze werklui zullen ook geen schunnige opmerkingen maken, dat doen ze niet, zoals ik wel gewend was bij o.a. de schilders bij mijn oude huurhuisje in Nederland haha.
Over de beleefdheid van de Fransen gesproken, die gaat wel errug ver.. daarover meer in de volgende blog.

En hier deed ik het voor zonder water en zonder stroom:

Het uitzicht......dat maakt veel goed!

Het uitzicht……dat maakt veel goed!

Overwinteren in Noord-Frankrijk

Tip 1: Overwinteren in Frankrijk (23-3-15) Blog2

Genieten van de natuur...

Genieten van de natuur…

Mijn eerste emigratietip is, breng eerst een keer een winter door in Frankrijk. Want de winter in de Thierache is heel saai en mega koud, aldus wat men mij vertelde. Dus ik goed voorbereid de winter in, van skisokken tot thermo-ondergoed, van winterbanden tot
3 dekens voor het bed. Kom maar op met die kou… ehm.. welke kou? Ik was er helemaal klaar voor, maar wat bleek.. de zachtste winter ooit, het is niet kouder geworden dan
-2 graden. Maar toch schijnt het behoorlijk te kunnen vriezen, tot wel -20 graden, dit kan ik dus niet navertellen uit eigen ervaring.

En saai? Tja, je gaat hier niet wonen voor de stadse drukte, dus die is hier ook niet. Maar er zijn aardig wat Nederlanders die hier wonen en wel wat winterspul organiseren.
Er was dansles, Thai chi, Yoga, Country-avonden, een Spiegelogie-groepje, etc.

Yoga en Chi Gong

Yoga en Chi Gong

Ook zijn er in de meeste wat grotere stadjes in de buurt ook bioscoopjes!
Wat alleen nou typisch Frans is, alleen maar Frans ingesproken films. Dat is toch weer een verhaal apart, de taal. Schijnt dat er op de radio ook niet meer Engelse nummers dan Franse nummers gedraaid mogen worden… stel je voor zeg. Andere keer meer over de Franse taal.
Maar goed, er is dus best wat vermaak als je het niet erg vindt om voornamelijk Nederlanders om je heen te hebben. Dat was nou niet mijn eerste doel, maar toch ook weer wel deze eerste winter hier. Want ik wilde weten “hoe is het nou voor jou om hier te wonen” en ook niet geheel onhandig “weet jij of ik hier werk kan vinden, als nog niet vloeiend-Frans-sprekende-jongedame?” en zo heb ik veel antwoorden gekregen.

Als laatste nog even een oud- en nieuwjaarstip: GA TERUG NAAR NEDERLAND, want er gebeurt hier dan echt niks, nada, noppes, niente..
Ik had familie uitgenodigd en vertelt dat ze hier geen vuurwerk hoefden te verwachten, hooguit wat Nederlanders. Wij weer voorbereidt naar buiten met ons glaasje champagne.
Ik dacht nog even, dit is meteen een leuk moment om mijn buren te leren kennen, NOT.

Geen vuurwerk...

Geen vuurwerk…

Er komt gewoon helemaal niemand naar buiten. Zelfs niet om 0.00 uur of iets erna, tja, achteraf misschien logisch, want in Nederland gaan we vooral naar buiten om vuurwerk te bekijken.. uhm, dus.

Praktische vraag aan Margriet: “Hoe lang mag je als Nederlander ingeschreven in Nederland in Frankrijk vertoeven?”

Margriet: “Je bent wettelijk verplicht je uit te schrijven bij je gemeente als je meer dan 8 maanden naar het buitenland gaat. Het blijkt echter dat lang niet alle gemeentes op de hoogte zijn van deze regel! Sommige gemeenten hanteren 6 maanden en andere 12 maanden.

Beren op de Franse weg

Beren op de weg: angsten, zorgen en obstakels van bezorgde mensen om me heen

Beren op de Franse weg (16-3-15) Blog 1

Ik weet het nog, goedbedoelde en bezorgde reacties van mensen om me heen…
toen ik vertelde dat ik graag in Frankrijk wilde gaan wonen, in mijn uppie.

marissa

“weet waar je aan begint, de werkloosheid is heel hoog in Frankrijk”,
“de Fransen zijn heel stug he, dat weet je toch?”, “straks vereenzaam je je nog”,
“In de vakantietijd lijkt het allemaal heel leuk, maar..”, “en de winters zijn heel koud he!” en nog meer leuke wat-alsjes.

Genoeg redenen om aan mijn Franse droom te gaan twijfelen. Zelf hou ik mijn weg graag berenvrij of beter nog, hou ik het hooguit bij een meter vooruit kijkend op mijn weg. Maar nu zat het vol met beren, die zich daar lekker hadden genesteld, loop daar maar eens aan voorbij. Nou durf ik wel te zeggen, dat ik stevig in mijn schoenen sta en dus niet zo gevoelig ben voor andermans beren op mijn pad. Beter nog, die beren zijn geen werkelijkheid van mij, dus zijn deze ook helemaal niet aanwezig op mijn pad, das handig. Het waren niet mijn angsten, mijn zorgen, dus floep.. verdwenen als sneeuw voor de zon, deze zorgenbeertjes.

design

Oftewel, ik blijf me vasthouden aan mijn Franse droom en weet dat het lieve, bezorgde reacties waren van mensen die van mij houden.

Gewoon proberen, is waar ik voor sta. Sommige vinden het naïef, niet nadenkend of impulsief, “Ja, dat klopt” roep ik dan het liefst hardop, want dat ben ik. Als ik ga nadenken komen er misschien wel van die beertjes. Maar ik volg toch het liefst mijn hart en dat werkt het beste door er meteen naar te luisteren en niet in de denk-modus te gaan schieten. Mijn gedachten zijn “wat heb ik te verliezen?” Er zullen best wel wat beren voor bijkomen, maar dat hoort bij het leven, daar deal ik dan wel op mee op het moment zelf. Pff.. veel te vermoeiend om alle scenario’s of ehhh.. alle soorten dilemma’s die je tegen kunt komen van te voren al te gaan bedenken, zonde van mijn tijd.

En het leuke is, ik sta nog maar met 1 voet in Frankrijk en ik kan nu al de meeste bovenstaande reacties ontkrachten, jihoe, hoe leuk is dat?!
Van leuke Fransen tot Lifters, van Heimwee tot Pindakaas. Ik deel mijn Franse avonturen graag met jullie.