De naakte waarheid over leven in Frankrijk

De naakte waarheid

Ja die titel die trekt wel he haha. Eigenlijk wil ik ermee zeggen, dat het allemaal heel romantisch lijkt, maar ik zal je nu even de niet-verbloemde versie vertellen. Vooral omdat ik laatst een mail kreeg van iemand met “hoe gaat het in Frankrijk? Hou je het nog vol?” bijzondere vraag. “Ik hoor nml. laatst weer van een Nederlanders echtpaar, dat het zo tegen viel, hun emigratie naar Frankrijk”. Okay, voordat jij ook plannen hebt, moet je misschien eerst maar even dit lezen!

En echt, ik ben heel eerlijk, ik vind het nog steeds fijn om hier te zijn, ook al wordt mijn geduld regelmatig op de proef gesteld. Je moet er tegen kunnen, dat je hier een stuk terug in de tijd gaat, minder luxe hebt, dingen zijn minder goed geregeld, je moet echt veel geduld hebben en niet vies zijn van veel vliegen in huis haha en dan heb ik het over mijn ervaring als bewoner op het platteland in Frankrijk.

20150604_175228

Ma belle vue

Oftewel het buiten leven! Om te beginnen kan je kan hier heerlijk rollenbollen in de modder (in het najaar en de winter), één en al modderpoel in de tuin en op de weg, je herkent de kleur van je auto niet meer, je vraagt je af waar je zwarte schoenen zijn gebleven (die zijn nml. onherkenbaar geworden) en probeer het huis maar eens moddervrij te houden, onbegonnen werk.

Ben je een hakkentype? Droom dan nog maar even door.

Het was ook een niet zo slimme actie van mij om mijn auto in de tuin zetten, wat normaal gesproken makkelijk kan, DAT kan dus niet in de winter. Ik ben echt 3 uur bezig geweest om mijn auto uit de modder te krijgen. Geen buurman te bekennen (ik heb er maar 3 in de straat)… Na 3 uur gewerkt te hebben met zand, karton, de krik die helemaal verdween in de modder, is het uiteindelijk gelukt stenen onder de banden te krijgen en dat allemaal met bevroren vingers. Grrrr…

CAM01056

CAM01050 (1)

Ik ben een keer verdwaald, mijn GPS stuurde mij een weggetje op dat overliep in tractorsporen.

Mijn vertrouwen in GPS is groot en eigenlijk mijn enige optie, dus ik reed door. Er lag flink wat modder op de het weggetje en ik hoopte maar dat ik niet weer vast zou komen te zitten. Ik kan dan wel iemand bellen, maar uitleggen waar ik ben werd toch wel een beetje lastig. Een klein stukje verder hield het spoor op, alleen maar weiland, ik kon geen kant op en wat zei mijn GPS.. niks, hij was de weg kwijt. Mijn enige betrouwbare bron had me in de steek gelaten. Ik keek voorzichtig op mijn mobiel en ja hoor, waar ik al bang voor was, geen bereik en totaal geen 1 huis te zien. Ik ben een stukje gaan lopen om te kijken of een weg in de buurt was, maar noppes. Wat inhield dat ik terug moest rijden, weer door die modder en dat met een mobiel die het bleef zeggen “geen bereik”…

Met een schietgebedje vooraf ben ik gelukkig goed door de modder heen gekomen. Om veel situaties kan ik nog wel lachen (helpt me om te relativeren), maar op dit moment was ik wel een beetje in paniek.

Hier is dus lang niet overal bereik, zijn er niet altijd bordjes die zeggen waar je heen moet en goeie wegen? Een zeldzaamheid.

2015-09-25 13.09.24

Hout sprokkelen in de tuin is nog leuk en licht!

Wat dacht je van centrale verwarming, dat is lang niet in elk huis te vinden en helaas ook niet in de dit huis. Ik moet echt dagelijks hout halen (sjouwen uit de kelder) en de houtkachel aansteken. Dit klinkt wel romantisch en heeft ook zijn charmes, met hout bezig zijn. Maar na een dag werken en laat thuiskomen, dan is het ECHT niet leuk als je binnenkomt en het stervenskoud is en zo’n kachel niet 1, 2, 3 warm wordt of soms gewoon ook niet meewerkt. Dat doe ik dan dus ook niet, maar pak me dan in als een eskimo, alles behalve aantrekkelijk.

CAM01028

Brrrr

Riolering hebben ze ook niet in deze regio. Waarschijnlijk heb je mijn poep-verhaal al gelezen op facebook. Zo niet, dan hier in steno: zwembad in de badkamer, douche van urine in de kelder (en ja daar stond ik onder), heen en weer getrek door alle buizen, met alle spetters om mij heen vliegend, het leek opgelost (ja leek), was ik de dop vergeten terug op rioolbuizen te doen (muts), toen ik een paar uur latere een grote boodschap moest doen, rolde die er heel mooi weer uit in de kelder…  hopelijk ben je geen beelddenker en zit je dit te lezen tijdens het eten. Zo wel, sorry.

En zoals precies op DIT moment, geen internet. Mijn schotel (internet via satelliet) is Hooggevoelig, na een kleine storm is hij meteen van slag en heeft even tijd nodig om bij te komen, oftewel geen internet voor mij, nu “pas” 3 dagen. Dat is best lang als je veel internet gebruikt…

En tja, de bureaucratie in Frankrijk is echt 3 columns-waardig. Geen haast hebben, Geduld bewaren is wat je hier echt nodig hebt. Maar als je daar aan gewend bent is het eigenlijk heel relaxed. Alles gaat gewoon “tranquillement”.

CAM00804

Stuk zwaarder

Zo, als dit je nog niet afschrikt, dan weet ik weet nog wel wat leuke huizen te huur en te koop in deze omgeving! Want het is heeeeeeeeeeerlijk wonen hier ;-)

3 reacties

  1. Hannie Grundel op 20 maart 2016 om 9:57 am

    Marissa, je schrijft het weer fantastisch op. Geweldig. Ga zo door. Erg leuk om te lezen. En mensen geen woord gelogen hoor. Zo is het echt in het mooie Noord Frankrijk.

    • marissa op 28 maart 2016 om 6:59 am

      Herkenbaar he!? Ik krijg vooral reacties via facebook, daar zet ik de Blog ook altijd op.

  2. Willy op 21 maart 2016 om 12:55 pm

    Leuke stukjes! Erg knap dat je dit allemaal in je eentje doet. Hoe hou je dat vol?

Laat een reactie achter





38 Shares
Share38
Tweet
+1
Share
Pin