Rijden op eigen risico: gevaren op de weg

Rijden op eigen risico

“Jeetje, volgens mij wordt de bestuurder of bestuurster die voor mij rijdt niet goed?”, “oh mij god, wat doet die nou?”… en zo zat ik achter mijn stuur, hartverzakking na hartverzakking. Degene die voor mij reed, reed nml. midden op de weg en meer links dan rechts. Een “weg” is hier een stuk asfalt met kuilen, bulten, veel modder en geen strepen en daar mag je dan 90 km op rijden, al een gevaar op zich.

2013-12-11 08.43.38 (2)

Een 90-km weg??

Nou reed deze persoon niet heel hard, maar dus wel in het midden van de weg, ook Vòòr een bocht en Vòòr een heuvel, dat waren mijn hartverzakkingsmomentjes, bang voor tegenliggers die er op zouden knallen.

“Ik moet iets doen”, “diegene is mega dronken of speelt graag Russisch roulette”.

Ik seinen met mijn grote lichten en toeteren, in de hoop dat diegene zou stoppen. Maar nee hoor… en wat viel me op, het was een oud vrouwtje achter het stuur. Dit maakte het helemaal vreemd… We reden mijn dorp in en eigenlijk moest ik naar rechts, maar ik moest dat mens tot stoppen zien te dwingen, al is het voor het tegemoetkomend verkeer wat er aan gaat komen. Dus ik reed nog steeds seinend en toeterend achter haar aan. En bleef de ene na de andere hartverzakking krijgen, want ze ging gewoon lekker door met waar ze mee bezig was.

Vlak voor het volgende dorp bleek ze me eindelijk gezien te hebben en parkeerde ze haar auto keurig op een vrij stuk naast de weg. En al giegelend kwam er inderdaad een oud vrouwtje uit de auto, die niet eens recht op haar benen kon blijven staan. Het was een komisch gezicht, maar ik was behoorlijk pissig. Hoe schattig ze er ook uit zag. “Mevrouw, weet u wel dat u heeeeeeeeuuuuul gevaarlijk rijdt?”, “Oh ja?” antwoordde ze. Ik zeg: “U rijdt steeds in het midden, ook voor de bochten en de heuvels”, “Neeeeeej, dat doe ik niet”. “Mevrouw, bent u dronken?”, “Neeeeeeeej”. Dit schoot dus niet op. “Waar gaat u naar toe?”, “Naar mijn familie in het dorp waar we vlak voor staan. Daar is het huis.” Wees ze me aan, eind van de straat. “Ok, ik rij even achter u aan mevrouw” en zij maar lachen.

Ik dacht, ik ga even aan de familie vertellen hoe dit schattige vrouwtje een gevaar op de weg is. Ze reed het dorp in en er was een wegafzetting, we konden dus niet doorrijden. Correctie, ik kon niet doorrijden, zij had nml. gewoon maling aan de wegafzetting en reed gewoon lekker door. Ik zag de werklui vertwijfeld naar haar zwaaien van “ho, stop” en zij zwaaide gezellig terug hahaha, dat was ergens wel weer grappig, maar ik ging haar niet achterna. Ik hoopte maar dat ze echt naar haar familie zou gaan.

2015-11-01 09.10.16

Wandelen op een 90-km weg is hier heel gewoon, mag allemaal.

Hier gaan nog veel mensen dronken achter het stuur zitten, terwijl er wel degelijk controle is. Het drinken begint eigenlijk al met de lunch. In Frankrijk eet men nml. 2x per dag warm en daar hoort een wijntje bij. Nou ben ik vaak de BOB, voor iedereen een stuk veiliger. Of eh.. SAM zeggen ze hier, Sans Accident Mortel, oftewel, zonder dodelijk ongeluk. Maar dat oude gebakje was duidelijk de BERT “bezopen en rijdt toch”.

Nu kun je in Frankrijk goed s’avonds of s’nachts rijden, je komt bijna geen auto tegen. Toch rijd ik liever niet s’nachts, want dan is er hier totaal geen straatverlichting. Na 22:30 uur gaat ALLE straatverlichting uit, wat de sterrenhemel wel een stuk mooier maakt trouwens. Toch blijft het best een  spannend avontuur om s’avonds laat thuis te komen. Je weet ook nooit wat er kan oversteken qua diersoort. Zo was ik laatst erg verbaasd van de grootheid van een Das!

CAM01815

Formaat grote hond, deze das heeft helaas de klap van een auto niet overleefd.

Overdag vind ik het heerlijk om rond te rijden. Een auto hebben is hier wel echt een noodzaak, het is onmogelijk om mijn boodschappen met de fiets te doen, ook zijn er geen bussen. De autobestuurders zelf zijn veel beleefder dan ik gewend ben in Nederland. Als ik iemand voor laat gaan, krijg ik altijd wel een Merci-handje. Als je even niet op zit te letten bij een groen stoplicht, is er niemand die toetert van “He, rijen joh”…. Het is net wat relaxter rijden, tenzij je een BERT op de weg tegenkom…pfff.

Laat een reactie achter





0 Shares
Share
Tweet
+1
Share
Pin