Naar de inburgeringscursus: leuk, leerzaam en gezellig!

Inburgeren enzo

En dan ben ik ineens een buitenlander, die naar een inburgeringscursus gaat. Met een beetje teveel enthousiasme had ik me in groep 2 geplaatst, want met mijn basiskennis Frans van 25 jaar geleden moet ik toch wel snel mee kunnen komen. NOT… t’ is wel duidelijk dat ik totaal geen talenknobbel heb. De grammatica ging nog wel, maar wat de lerares allemaal vertelde ????

Juist, mijn hoofd zat vol met vraagtekens. In het begin vond ik het best spannend, allemaal nieuwe mensen, dus ik liet niet echt blijken dat ik het niet begreep wat ze zei, met als gevolg dat als ze mij een vraag stelde en wachtte op een antwoord ik een beetje zat te stotteren.. eh.. quoi? Maar met een klas vol Nederlanders werd het me al gauw uitgelegd, maar of ik daar nou van leer? Dat werd dus een klasje lager.. weer even spannend, nieuwe groep. Ben dan wel stoer dat ik dit doe, maar vaak toch met knikkende knieën.. soort held op sokken.

20150612_213301

Held op sokken

De derde les was in een groep lager en vol met verschillende culturen, echt super leuk, Afrikaanse, Aziatische, Marokkaanse, Georgiër en een Russiche. Allemaal hebben ze moeite met de grammatica en ik juist met het verstaan en spreken, wat zij wel weer wat meer kunnen, wel met een enorm “buitenlands” accent en dus totaal niet te verstaan en dan proberen we toch een gesprekje aan te gaan, wat weer zorgde voor hilarische taferelen en totale miscommunicatie, geweldig.

2013-12-17 11.03.34 (2)

Marokkaanse thee

Wat ik ken van Marokkanen is hun gastvrijheid en ook hier komt dat weer naar boven, de Marokkaanse vrouw nam altijd thee met koekjes mee voor bij de les, wat een schatje toch. In het begin zat ik vaak naast haar, natuurlijk weer mijn behoefte om te helpen, want ik zag bijvoorbeeld regelmatig de “S”  verkeerd om staan. Ik merkte dat ze het ook wel fijn vond en regelmatig “merci, merci” zei. Ik heb enorme respect voor o.a. deze vrouw, 8 kinderen en dan hier nog gaan leren schrijven. Een heel nieuw alfabet. En ik besef dan weer, dat ik het toch eigenlijk heel erg makkelijk heb.

20150611_203335 (1)

Certificaat

Inmiddels mijn eerste certificaat binnen, trots, trots. En er kwam ook nog een hele “ceremonie” bij kijken met natuurlijk heerlijk Marokkaans eten. Een officiële uitreiking, met de directrice van de stichting erbij en natuurlijk een foto voor in de krant, groot nieuws haha.

20150611_115335 2013-12-17 11.03.22 (2)

De Franse krant en de Marokkaanse versnaperingen!

De nieuwe Franstaligen zegt de kop… en daar sta je dan als buitenlander in de krant!!

En eigenlijk leer ik niet heel veel van de lessen, maar het is wel heel leuk. Ik heb mensen ontmoet, ook Nederlanders. En ik leer altijd wel wat, maar het probleem bleef het verstaan. Inmiddels heb ik wel al wat Fransen mensen om me heen verzameld, waardoor ik nu wel meerdere malen per week Frans spreek, dat is toch de beste manier om een taal te leren. In de praktijk…

Als afsluiter van dit “schooljaar” hebben we nog een etentje bij de Georgiaanse man. Heel benieuwd hoe dat is en hoe de gesprekken aan tafel gaan, ik zou het eigenlijk moeten opnemen.

Tevens heb ik door de lessen weer het besef hoe dankbaar ik mag zijn, dat ik vrijwillig er voor kan kiezen om naar Frankrijk te komen, want dat geldt niet voor elke leerling uit mijn klas…

4 reacties

  1. Tes op 15 juni 2015 om 6:20 am

    Weer een stapje verder in jouw Franse Droom! Diep respect lieverd!!! Xxx

  2. Margriet op 15 juni 2015 om 6:37 am

    Geweldig om te lezen Marissa! En weer een stapje verder in het Franse leven, je ‘pays de coeur’ zoals dat zo mooi heet, het land van je hartskeuze….. En ja helaas is het eigen land verlaten bittere noodzaak voor andere medemensen… Dat we daar altijd met een zacht en liefdevol hart naar blijven kijken zoals jij!

    • Marissa op 15 juni 2015 om 8:06 pm

      Dat klinkt mooi; Je “pays de coeur”!! Mooi gezegd, dank je wel. xx

Laat een reactie achter





87 Shares
Share87
Tweet
+1
Share
Pin